VRSTE 3D SKENERA
Postoje 2 tipa 3D skenera: kontaktni i beskontaktni. Beskontaktni 3D skaneri mogu se još podijeliti u dvije velike kategorije, aktivni i pasivni skeneri.
KONTAKTNI 3D SKENERI
Kontaktni 3D skeneri snimaju predmet pomoću dodira. Znači, mora se dodirivati površina predmeta za svaku trodimenzionalnu tačku koja se želi stvoriti. Ovakvi uređaji imaju armaturnu "ruku", pričvršćenu na odgovarajuće postolje, na koju je montirana dodirna sonda."Ruka" se može slobodno pomijerati po prostoru preko zglobnog sistema. Spojevi na sondinoj armaturi su povezani s potenciometrima koji vrše očitavanja u specifičnim tačkama. Kada je učinjeno dovoljno mjerenja tačaka, može se konstruisati mreža iz čvorova.
CMM ( coordinatemeasuring machine - uređaj za mjerenje (snimanje) koordinata ) je primjer takvog 3D skenera.Obično se koristi za ručnu primjenu i veoma je prezican. Loša strana CMM-a je ta što mora postojati fizički dodir između uređaja i predmeta koji se skenira, a kao posljedica toga može se oštetiti objekat što je naročito nepovoljno ukoliko se skeniraju osjetljivi ili dragocjeni predmeti kao što su historijski artefakti. Druga loša strana CMM-a je što je spor u usporedbi sa drugim metodama skeniranja. Pomijeranje "ruke" na koju je postavljena sonda za snimanje je sporo i najbrži CMM uređaji rade na frekvenciji od svega nekoliko stotina herca, dok optički uređaji kao što je laserski skener radi na frekvencijama od 10 do 500 kHz.BESKONTAKTNI 3D SKENERI
Beskontaktni 3D skeneri rade na principu emitovanja određenog signala ka objektu i hvatanju refleksije, na osnovu koje se vrše izračunavanja pozicije tačaka predmeta u prostoru. Dijele se na dvije grupe: aktivni i pasivni.
Aktivni 3D skeneri
Aktivni skeneri emituju jednu vrstu zračenja i detektuju njegovo odbijanje od površine dobijajući time informaciju o predmetu ili okolini. Prema vrsti zračenja koje emituju dijele se na uređaje koji rade pomoću ultrazvuka, svjetlosti i x-zraka.
Pasivni 3D skeneri
Pasivni skeneri ne emituju nikakvu radijaciju od sebe već se oslanjaju na detektovanje reflektovanog zračenja iz okoline. Većina skenera ovog tipa detektuju vidljivu svjetlost jer je ona već dostupna u okolini. Drugi tipovi radijacije kao što je infracrvena se također koriste. Pasivne metode mogu biti veoma jeftine jer u večini slučajeva nije potreban poseban hardver.
