WMV (Windows media video) - je ime za Microsoft-ov video codec baziran na MPEG-4 standardu.
Za WMV potrebno je imati instaliran operativni sistem Windows i na njemu posljednju verziju Windows Media Player-a, programa s kojim se WMV može reprodukovati (i drugi programi mogu reprodukovati video zapise ako je na računaru instaliran odgovarajući video codec, ali je obično slika nekvalitetna u tom slučaju, radi Microsoft-ove politike softvera zatvorenog koda).Windows Media Video/Audio ima dobar kvalitet i kompatibilnost. Ograničen je na Windows OS. WMV- generičko ime za seriju Microsoftovih codeca baziranih na MPEG-4 standardu. RealVideo/Audio codec ima malo manji kvalitet od WMV/WMA i koristi se za web streaming vido.

DV codec se koristi kod digitalnih video kamkordera i analog/digital konvertera.

RealMedia s codec-om RM je format slabašne rezolucije 320x240 piksela, pogodan jedino za razmjenu putem interneta (video streaming).. Za takvu namjenu izuzetno može poslužiti i WMV, koji daje relativno dobru reprodukciju pri malim vrijednostima bit-rate-a, to mu je jedina dobra strana. Nekompatibilan s većinom playera, dugo vrijeme otvaranja datoteka, slabe mogućnosti za prebacivanje u druge formate, automatski izbor američke frekvencije osvježavanja od 30 slika/sek koga koristi NTSC televizijski sistem, najznačajniji su nedostaci ovog formata.

MPEG (eng. Moving Picture Experts Group ) - Radna grupa stručnjaka za standardizaciju digitalnih formata pokretne slike je radna grupa naučnika, ISO/IEC standarda, koji se bave pronalaženjem, objavljivanjem i razvojem standarda za kodovanje video i audio signala. Radna grupa je nastala 1988. godine u Otavi, Kanada. Broji oko 350 stalnih članova iz industrijskih, univerzitetskih i pronalazačkih institucija. Zvanični naziv je ISO/IEC JTC1/SC29 WG1.

MPEG-1 prvobitni (početni) video i audio standard kompresije signala brzine do 1.5 Mbit/s. Danas u upotrebi i kao Video CD standard i popularni "Layer 3" (MP3) audio kompresioni format.MPEG-2, osnovno kodovanje audio i video signala (ATSC, DVB i ISDB, satelitskih digitalnih TV servisa kao što su Dish Network, digitalnih kablovskih televizijskih signala, SVCD...).

MPEG-2 ( Moving Picture Experts Group - MPEG) je jedan od najpoznatijih standarda za kodiranje/dekodiranje video signala, odnosno načina kodovanja videa. Nagli porast njegove primjene nastao je sa pojavom prvih digitalnih uređaja za snimanje i obradu video sadržaja.
Nastao je iz potrebe da se smanji količina podataka neophodna za prenošenje kvalitetnog video signala. Stepen kompresije može biti različit (pa i do 100 puta). Primjera radi neophodan protok za nekompresovanu sliku je oko 270 Mb/s, dok se primjenom MPEG-2 ovaj protok može smanjiti na 2 ili 4 Mb/s, i tako dobijena slika ima sasvim zadovoljavajući kvalitet. U suštini ovog načina kodovanja leži DCT transformacija (diskretna kosinusna transformacija). Danas je jedan od najrasprostranjenijih i najpoznatijih načina kodovanja video signala.Za univerzalnu (vlastitu) upotrebu (reprodukcija na računaru i na novijim DVD playerima) XviD ili DivX format možemo zakodirati video-codecom MPEG4 i audio-codec-om MP3 (eventualno manje popularnim OGG, AAC, AC3), dok ćemo WMV format izbjegavati. Diskove za razmjenu možda je bolje ispržiti u formatu DVD-video video codec-om MPEG2 (radije nego sa MPEG1), i audio codec-om MP2, ili MP1, jer bi za razliku od prethodnog formata DVD-video trebali uredno reproducirati i stariji DVD-playeri. MPEG-2 je codec koji se koristi za zapisivanje filmova na DVD-ove, koristi bitrate preko 1 Mbps.H.264 je još jedan način kodovanja video materijala koji je našao veliku primjenu. Nastao je kao evolucija MPEG-4 načina kodovanja.
U sebi uključuje deblokirajuće filtre koji omogućuju da se oštre ivice blokova ublaže, tako da i pri manjim protocima nema jasno uočljive blokovske strukture. Tako dobijamo sliku koja pri duplo manjem protoku ima uporedive karakteristike kao slika kodovana pomoću MPEG-2 algoritma. Za HD reprodukciju putem računara (ali ne i na player-u): format H.264 (zbog iznimne kvalitete reprodukcije), kodira se sa MP2 ili MP1 audio-codec-om za kodiranje zvučnog zapisa (može se koristiti i AC3, PCM ili DTS).

(www.inovatori.hrvatska.com/video_salabakter1.pdf )

Napomene: VCD (Video CD) je zastario i više se praktično ne koristi iako ga playeri čitaju. HD sistem (ekstra kvalitetne reprodukcije) snima i reproducira samo HD oprema. U grupu sa DivX spada i WMV, ali ih rijetko koji player čita, a ima i drugih mana. Bljeđe otisnute formate (osim VCD) DVD playeri ne čitaju (NE u zadnjoj koloni). ~ označava ubičajenu vrijednost, koja može biti i drugačija. ą označava tipičnu vrijednost rezolucije koja može biti i drugačija. Bljeđe otisnute formate zaboravimo ako je video sadržaj namijenjen za reprodukciju na DVD playeru. VCD zbog toga što je zastario, sa ne baš kvalitetnom reprodukcijom, a ostale sa NE u zadnjoj koloni jer ih DVD-playeri ne čitaju (ako su odgovarajući codec-i instalirani, reproducirat će ih DVD uređaj na računaru).
Dobro je na računaru imati player (program za reproduciranje video sadržaja) koji već ima ugrađene važnije codec-e, što će nas poštediti brige oko pribavljanja codec-a i problema s video-sadržajima koje naš DVD uređaj "ne želi pokrenuti". Takav besplatni player je primjerice VCL-media player (Free Software Fundation. Inc – Boston).

Stranica je namjenjena za Internet Explorer!