| Početna - O autoru - Komentari - Literatura |
|
Gotovo svi već godinama gledamo u LCD monitore, ali je u dnevnoj sobi i dalje CRT televizor. Kašnjenje je uslovljeno sazrijevanjem novih tehnologija, jer su do skora paneli većih dimenzija bili preskupi za masovnu komercijalnu eksploataciju. Najprije smo krenuli prema plazma panelima, a sa masovnom produkcijom i drastičnim pojeftinjenjem LCD panela i ova tehnologija dolazi u centar pažnje. Pratio ju je drastični porast dijagonale televizora - kod CRT-a je 72 cm uglavnom bila gornja granica, a danas prosječna dijagonala dostiže 40-42 inča, odnosno prelazi jedan metar. To donosi novu percepciju televizora kod najšire korisničke populacije, jer oni postaju kućna kina u pravom smislu te riječi.
Veliki ekran zahtijeva i bolju sliku, pa je u toku tranzicija ka HDTV standardima, koji su zamijenili proporciju 4:3 odnosom 16:9, mnogo bližem sinemaskopu, što omogućava prirodnije gledanje filmova, bez ogromnih crnih okvira iznad i ispod slike. Neke "dječije bolesti" LCD tehnologije su takođe zaliječene, a prije svega nemogućnost posmatranja slike pod većim uglom; današnju generaciju LCD televizora možete gledati zavaljeni u fotelju u bilo kom uglu sobe, čak i komfornije nego ranije - slika je veća i šira, pa je samim tim i ugođaj potpuniji. Da bismo ušli u svijet modernih televizora i objasnili šta je bitno pri biranju optimalnog modela za vaše potrebe, u ovom tekstu neću opisivati televizore u izlozima prodavnica; objasniću i osnovne pojmove vezane za današnje TV standarde i tehnologiju prikaza.
|
