3D printeri koriste tehniku dodavanja, pri čemu  se   model gradi dodavanjem sloja na sloj  debljine u   milimetrima. Materijal kojim se gradi  model može   biti: tekućina, vlakna, puder, prah ili čak metalni   meterijal koji se očvrsne hemijskim reakcijama, UV svjetlom ili nekim drugim metodama. 3D printeri vrše upravljenje i rad u x,y,z-koordinatama (osama). Programski interfejs konvertira 3D CAD nacrt objekta u hiljade poprečnih presjeka tj. u tanke slojeve (layer-e). Ti slojevi su debljine od 0,076 do 0,254 mm (tj. 0,003”-0,010” , 1”=25,4 mm). Softver obrađuje i prhvata datoteke sa formatima: .VRML, .PLY, .STL, .VRML, i .SFX. U zavisnosti od tačnosti koja se želi postići, bira se određena debljina tih slojeva, poprečnih presjeka.

Određeni predmet, objekat, model, se izrađuje tako da se u tankim slojevima, koji su unaprijed definisani, nanosi željeni materijal, koji se učvršćuje materijalom za vezivanje, koji se nanosi na prethodni sloj materijala. Printanje  vezanog, učvršćenog objekta počinje sa slojem koji je definisan kao donji. Modeli se izrađuju dodavanjem sloja na sloj, a cijeli ovaj proces je zapravo kompjuteski vođen proces. Slojevi mogu biti jednobojni (monohromatski), ili u boji (color). Dakle, korisnici kreiraju predmete punjenjem modela raznim komponentama, materijalima, učvršćivačima. Naravno, uzimajući u obzir svrhu tog predmeta određuje se njegova čvrstoća, izdržljivost, fleksibilnost, elastičnost, sve one osobine koje su potrebne da bi taj predmet dosljedno služio u određenu svrhu. Također, ovakvo printanje omogućava kompletan uvid u model koji se izrađuje, te se također mogu uočiti eventualne greške ili nedostaci.

OBJEKAT

Faza 1 : 3D skeniranje

Faza 2 : Editovanje

Faza 3 : Export u VRML format

Faza 4 : Produkcija ( printanje)

3D MODEL